خوش به آدم که تک و تنها بود

    دور  از دردسر  و غمها   بود

    نه به کس سرور و آقائی داشت

    نه  کسی  بر  سر  او  آقا    بود

    در جهان ظلم و جفایی ننمود

    فارغ  از  شیطنت  اعدا  بود

    در پی حزب وگروهی چو نبود

    دور از  کینه  و ا ز  دعوا  بود

    معبد  و  بتکده  و  قبله  نداشت

    قلب او حضرت حق را جا بود

    در  دلش  ذکر  خدا  بنمودی

    کی.کجا.این همه قانونها بود

    آدمی بود شه و رهبر خویش
    راحت از بند وزندان ها بود

    اقتدا  چون  به طبیعت   کردی

    ایمن از مصحف و دفترها بود

    بری  از حیله  و  تزویر  وریا

    دل    او    پاکتر  از  گلها  بود

    مذهب وقوم و نژادی چو نداشت

    وطن    او    همۀ     دنیا     بود

    در پی  سیم  و زر و جاه  نبود

    سروری در نظرش بی جا بود

    به کسی  ظلم  و تعددی  ننمود

    چه  نیازش  به محافظ ها  بود

    تو   مپندار   که  او  تنها  بود

    همدل  و  همدم  او  حوا   بود

    چونکه  او صاحب  اولاد شدی

    بعد از آن جمله مصیبت ها بود

    گو  به ( فیروز)  برو  آدم   شو

    آدمی  این  همه  کی  رسوا بود

      8/8 /2008 نروژ ....فیروز