دل شکسته

از بس دلم شکستی ، دلدار نازنینم

با این دل شکسته منزل کجا گزینم

عمرم تبه نمودی روزم سیه نمودی

آیین  مهربانی   در شهرتان  ندیدم

بس ناله هاکه کردم درروزوشب زعشقت

در بیقراری  ای  دل با  کی  دمی   نشینم

چون  همزبان  ندارم ، آرام   جان  جانم

با شکوه های جانسوز بازآ  که بس غمینم

شبهای درد و هجران سر کرده ام خدا را

دیگر   نمانده   طاقت  خواهم   ترا  ببینم

شبها نشین کنارم ای  شمع  شام  تارم

تا راز پاک عشقت با اشک دل نویسم

بگشا درت به رویم تا با تو من بگویم

اسرار  خود  رضایی  از عشق آتشینم

م-فرزاد  6/2/76 شیراز