محمد فرزاد.متخلص به رضائی                    

                                                   یاد تو

   سالها رفت ولی خاطرت از یاد نرفت

   بی وفا  یاد تو از این دل ناشاد نرفت

   به امیدی که زنی ، بار دگر حلقه به در

   عمر ما رفت ولی   ناله و فریاد نرفت

   چه توان کرد که این قافله اندر گذر است

   آتش  عشق  تو  از این  دل  آزاد  نرفت

   ای عجب شوق وصال تو و هجران فراق

   جمله  آمد  به برم  لیک  به  بیداد   نرفت

   حالیا می بردم   خاطره ها  در  دل خود

   با خبر باش گلم  ذکر  تو  بر باد  نرفت

   آفرین  بر تو به بد  عهدی و   پیمان شکنی

   روزگاری است رضا هستم و از یاد  نرفت

   م-فرزاد  شب  27/10/86   قیر و کارزین