|
رمضان ماه عبادت وماه شهادت حضرت علی (ع)می باشد.به علت شهادت آن حضرت در محراب و در هنگام عبادت می توان این ماه را ماه علی(ع) هم نامید.ابر مردی که سوای از امامت،رفتار و گفتار و کردارش می تواند سرمشقی برای همۀ انسانها چه مسلمان وچه غیر مسلمان باشد.از نامۀ آن حضرت به مالک اشتر گرفته تا موضع گیری اش در مقابل بیرون آورده شدن خلخال از پای زن غیر مسلمان،و همینطور در محضر قاضی واعتراض به قاضی که ایشان را به کنیه خطاب کرده بود
روایت است که هنگام عبور آن حضرت عده ای به دنبال اسب ایشان دویدند،ایشان با مشاهدۀ آن صحنه خطاب به مردم فرمودند،شما هستید که باعث به وجود آمدن حاکمان ظالم و جبار میشوید،و آنها را از این عمل منع فرمودند
این روایت باعث سرودن قطعه شعری شد که آن را به شما دوستان تقدیم می کنم
یا حق
نوجوان
نو جوانی دوان دوان
در پی حاکمی، روان
گفتنش،از چه رو جوان؟
می دوی با همه توان؟
گفت از بهر دست بوس
من سوی حاکمم روان
گفتمش پا برهنه ای؟
گفت پا پوش شد گران
گفتمش سیر خورده ای؟
گفت اکسیر گشته نان
گفتمش خانه ات کجاست؟
گفت در زیر آسمان
گفتمش کار؟ توشه ای؟
گفت نان میخرم به جان
پدرت .مادرت کجاست؟
مرده اند گفت در جوان
گفتمش این همه جفا
برتو بنموده است زمان
گر بخواهی تو را دهم
خانۀ ظلم را نشان
گفت ویرانه می کنم
خانۀ ظلم بی گمان
گفتمش. باعث جفا
نیست جزهمچو حاکمان
باش آگه که او بود
گرگ در هیبت شبان
بهر اطرافیان خود
از من و تو ربوده نان
کرده مردان خوب بند
لیک آزاد قلدران
جان بگردیده است مفت
جای آن نان شده گران
سر فکندی به زیرو رفت
زیر لب گفتی . این چنان
آنچه گفتی گراست. راست
ننگ بر همچو حاکمان
فیروز دشتکی
1388/6/24
|
